জীৱন

জীৱন সজাব খুজি হেৰুৱাই পেলালো স্বপ্ন
থমকি ৰওঁ বাৰে বাৰে এই কথা জানিও
সময় এক অমূল্য ৰত্ন
সৰুতে শুনা সাধুকথা আৰু
এতিয়াৰ বাস্তৱৰ মাজত পাৰ্থক্য যে
আকাশ - পাতাল
যদি মনত শান্তি নাথাকে
থাকি কি লাভ বিশাল অট্টালিকাত
কবি বুলি বহুজনে মোক উপহাস কৰে
কবিতাৰে কিনিব যে নোৱাৰি বিলাসী গাড়ী
বঢ়াব নোৱাৰি বেংক বেলেন্চ
যাক দিছিলো হৃদয়
তেওঁ আতৰি গল
দি গল মাথোঁ মোক এৰি সুখী হোৱাৰ চেলেঞ্জ
নিসংগ কবিৰ সংগী হল শব্দ
আমি বোৰে বুজি নাপাওঁ নেকি বাৰু
আধুনিকতাৰ অৰ্থ ??
    ✍✍✍✍নিকু বৰুৱা